Ja sobi divka jak ruža

1.

Ja sobi divka jak ruža, nechcu pijaka za muža

a ľem ja choču takoho, žeby ňa ľubil, ja joho.

[:Kvitočky červeny i bila ľaľija,

daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.:]

2.

Našla som sobi šuhaja, počarovnoho beťara,

išli sme vidno do haju, s velikoj zajdoj na travu.

[:Kvitočky červeny i bila ľaľija,

daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.:]

3.

Dokym sme prišli do haju, nažali sme sobi travu,

travnica bula všče povna, ta posčiľočka hotova.

[:Kvitočky červeny i bila ľaľija,

daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.:]

4.

Hvizdočky z neba svitili a my sja virno ľubili,

rosička z neba padala, ja s milym v haju zostala.

[:Kvitočky červeny i bila ľaľija,

daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.:]

5.

Ked divča v haju nočuje, naj si vybavu richtuje,

a ku vybavy kolysku, zlaty perstinčok na ručku.

[:Kvitočky červeny i terňava ruža,

ďakuju ti, Bože, za dobroho muža.:]