Kiď jem išla od mašyny

1.

Kiď jem išla od mašyny, čulam smutnu novinu,

moho ňaňka, choc ňe staryj, pochovaľi v neďiľu.

[:Što sja, Bože, stalo, što sja povodilo,

už pro mene jasne sonce tym razom zahasilo.:]

2.

Ani ňa doma nebylo, jak vin Bohu dušu dav,

nesťihlam mu vďaku dati, zato, že ňa vychovav.

[:Naučiv ňa peršy kroky i slovička,

i v ťim jomu pomahalá i neboha mamička.:]

3.

Večur pidu do cinterja, do cinterja šyroho,

sjadu sobi na hrib ňaňka, na hrib ňaňka svojoho.

[:Našto Bože žyju, našto sja ja trapim,

šak ja nemam už ňikoho i ňaňko ňa ochabiv.:]

4.

Stavaj, ňaňku, stavaj hori, z toho hrobu temnoho,

ľem sja prizrij, ľem sja prizrij na ďitvaka svojoho.

[:Tu by jes uviďiv smutne ďiťa svoje,

prošu ťa, voz ňa ku sobi, tam budeme oboje.:]

5.

Bo na ťim našim cinterju je mista pro každoho,

tam bys me dvoje ležali, vjedno do dňa sudnoho.

[:Nechce sja mi ňaňku, nechce sja mi žyti,

bez tebe i bez mamičky ťažko sja je trapiti.:]