Osud

1.

Jak nad našym selom husky preľitaľi,

vtovdy sme ša s milym dvoje ľubovaľi.

[:Aľe osud nič nedbat, de može tu potrestat.:]

2.

Byľi sme molody, rozuma nemaľi,

a o našej ľubvi rodiče neznaľi.

[:Aľe osud nič nedbat, de može tu potrestat.:]

3.

Ja joho ľubila zo serdca ščiroho,

a vin mene dostal do hricha ťažkoho.

[:Oj, osude što robiš, že zo mnom tak zachodiš.:]

4.

Ľubov preneščesna što jes narobila,

šak ša z tebe moja, ďitinka zrodila.

[:Oj osude što robiš, že zo mnom tak zachodiš.:]

5.

Jak ša milyj doznal, že budu rodity,

ta vyn začal mene zdaľša obchodity.

[:Oj osude što robiš, že zo mnom tak zachodiš.:]

6.

A ja mu povila, i joho materi,

že vin mať zaperty našoj chyžy dveri.

[:Oj osude što robiš, že zo mnom tak zachodiš.:]