Od Prešova draška nova

1.

Od Prešova draška nova šumňi vykladana,

ide po ňij moja mila smutna vyplakana.

[:Ide, ide, vyplakana, ručky zalamuje,

že jej frajir dneskaj večur na vojnu rukuje.:]

2.

Neplač, neplač frajiročko, moje poťišyňa,

šyjut na ňa u kasarňi nove obľečiňa.

[:Šyjut, šyjut, novy šaty, aňi nemirjajut,

ach Bože mij, dušo moja, či na ňa pristanut.:]

3.

A ked na ňa, a ked na ňa, toty nepristanut

dam si šyti druhyj muňďur z novoho kaflanu.

[:Dovhyjj maňťir, žolty šňury i byly remiňa,

neplač, neplač, frajiročko - moje poťišeňa.:]