Ej, poduvaj, ty vitriku

1.

Ej, poduvaj ty, vitriku, povivaj po poľu,

bo už budut verbovaty paribkiv na vojnu.

[:Duje vitor, duje, polamal lypočku,

i ja mušju zochabity svoju frajiročku.:]

2.

Ja sja zvidal, moja mila, či budeš čekaty,

ked ja budu na ti vojni s turkom bojovaty.

[:Bo mi dajut munďur i ostru šabličku,

budu turka nahaňaty na vranym koničku.:]

3.

Ked začaly tym, husarjom, do vojny trubity,

už začala falošnicja sobi tak hvarity.

[:Sjade na konička, odletyt jak, hde chce,

čom by mňa malo bolity za ňim moje serdce.:]

4.

Už mi mila napisala, že ne bude moja,

ne bude za mnom čekaty pokaľ budu vojak.

[:Poduvaj vitriku, verňij jij chustočku,

a ja mušju pohledaty druhu frajiročku.:]